zaterdag 28 februari 2009
dinsdag 24 februari 2009
Thuis
Na een lange reis in een auto kom ik bij mijn nieuwe huis aan, alles is heel groot en onbekend, nergens een broertje of zusje om mee te spelen, alleen een oude opa van 14 en een half jaar oud. En die wil niet met mij spelen!
Snap er niks van! Ik ben toch zo klein en lief.
De mensen geven mij alle aandacht die ik hebben wil. Ze blijven me op alle mogelijke manieren roepen. Ik sta middenin de belangstelling, maar doe lekker waar ik zin in heb en blijf lekker zitten waar ik zit, ik ben tenslotte een Dobermann!
Abonneren op:
Posts (Atom)